نزدیکترین ستاره به ما خورشید است.عمر خورشید تاکنون 5 میلیارد سال برآورد شده و اختر شناسان بر این باورند که خورشید تا 5 میلیارد سال دیگر هم خواهد درخشید.خورشید سیصد هزار بار سنگینتر از زمین است.خورشید تنها یک ستاره معمولی از بی شمار ستاره ای که در کهکشان هستند می باشد. قطر خورشید 109 برابر قطر زمین است ولی اندازه خورشید نسبت به سایر ستاره ها متوسط است.در کیهان ستارگانی وجود دارند که جرمشان صد برابر خورشید است، اینکه ما خورشید را بزرگ می بینیم به دلیل نزدیکی فاصله خورشید با زمین است.
خورشید بر خلاف زمین تماماً گاز است و پیوسته در حال تغییر است.در بخش مرکزی خورشید،با واکنش های همجوشی هسته ای هیدروژن به هلیم تبدیل می شود.و انرژی بسیار زیادی تولید می شود.در جو خورشید سه لایه شید سپهر (واگردان)، فام سپهر و تاج وجود دارد.
مرزی به نام نور سپهر میان خورشید و جو آن وجود دارد که نور خورشید از آن سرچشمه می گیرد. دما در مرکز خورشید حدود 15 میلیون درجه و دمای سطح خورشید حدود شش هزار درجه است.
فاصله خورشید تا زمین برابر با 150 میلیون کیلومتر است که این فاصله را عموماً یک واحد نجومی گویند و نور خورشید طی مدت هشت دقیقه و بیست ثانیه به زمین می رسد.این نور قادر است سلول های شبکیه چشم انسان را بسوزاند.
تقریبا همزمان با بوجود آمدن خورشید،سیارات منظومه شمسی نیز به دور خورشید شکل گرفتند.
در حال حاضر تمام سیارات منظومه شمسی اسیر گرانش خورشید هستند و به دور آن می چرخند.
دلیل این امر جرم بسیار زیاد خورشید نسبت به سیارات منظومه شمسی است.بطوری که 8/99 درصد از جرم منظومه شمسی از آنِ خورشید است.
برخلاف زمین،سرعت گردش خورشید به دور خود یکسان نیست. یعنی نواحی مختلف خورشید با سرعت های متفاوتی پیرامون هسته آن می چرخند.
در مرکز خورشید در هر ثانیه هفتصد میلیون تن مولکول هیدروژن با یکدیگر پیوند می دهند و به هلیوم تبدیل می شوند که به این فرآیند همجوشی هسته ای گفته می شود.
با این حال، خورشید در هر ثانیه چهار میلیون تُن از جرم خود را از دست می دهد.
اختر شناسان،سیاره هایی را در حال گردش دور ستاره هایی غیر از ستاره خورشید ما پیدا کردند.
به سیاره هایی که در خارج از منظومه شمسی قرار دارند سیاره های برون خورشیدی گفته می شود. روش دقیق آشکار ساختن سیاره های برون خورشیدی،استفاده از طیف نماست.
برگرفته از:http://solaidphisics.blogfa.com
